Fotoğraf Çekerken Doğru Çerçeveyi Bulmak

Fotoğrafçılık Kursu İzmir ailesi olarak bugün sizler için Fotoğraf Çekerken Doğru Çerçeveyi Bulmak konusunu ele alacağız.. Fotoğraf çekerken ya da sinematik bir anlatım yaratırken en önemli şeylerden biri de hiç kuşkusuz doğru açıyı ve çerçeveyi yaratıyor olmaktır. Peki fotoğraf çekerken doğru çerçeveyi bulmak için neler bilmeniz gerekiyor hiç merak ettiniz mi?

Tabi ki ilk olarak çerçeve ve kadraj modellerini, türlerini bilmek önemlidir. Ve tabi ki bu türlerin nasıl kullanılacağını da. Merakınız arttı mı? Doğru yerdesiniz öyleyse. Çünkü bu yazımızda sizlere fotoğraf çekerken doğru çerçeveyi bulmak için ihtiyacınız olanlardan bahsedeceğiz. 

Fotoğrafçılık Kursları hakkında ayrıntılı bilgi edinmek için Buraya Tıklayın..

Fotoğraf Çekerken Doğru Çerçeveyi Bulmak

Fotoğraf Çekim Çerçeveleri Nedir 

Sinematografide çekim boyutu, çerçevedeki şekillere veya nesnelere göre çerçevenin boyutunu ifade eder. Çekim boyutları, aşırı yakın çekimden aşırı uzun çekime kadar yakın, orta veya uzun olabilir. Objektifin odak uzaklığı ve kamera-nesne mesafesi, kameranın görüş alanında nelerin görüleceğini belirler.

Çekim boyutunuzu belirledikten sonra, kamera konumunuzu daha da iyileştirmek çekiminize perspektif ekleyebilir. Çekim listenizi oluştururken, istediğiniz efekti elde etmek için bir kamera açısı ve gerekirse kamera hareketi seçin.

Yüksek açılı çekimler, düşük açılı çekimler, Hollanda açılı çekimler, izleme çekimleri ve tavaları, tek çekimler ve iki çekimler, bakış açısı çekimleri (POV) ve omuz üstü çekimler (OTS), konunun çerçevede görünme şeklini belirleyebilir.

Çerçeve Boyutları Nelerdir

Bir çekim yaratırken farklı çerçeve boyutlarını bilmek sizin için son derece önemlidir. Bu farklılıklar sizin anlatımınızı, konunun özelliklerini yansıtmanızı ve alımlayıcıya daha iyi ulaşmanızı sağlar. 

Örneğin aşırı geniş çekim (EWS) olarak da bilinen aşırı uzun çekim, kameranın nesneden uzakta konumlandırıldığı bir çekimdir. Karakterler çevrelerinden daha aşağı görünecek. Aşırı geniş çekimler ihtişam hissi verebilir, çevrenin ölçeğini belirleyebilir veya karakterlerin gerçekte ne kadar küçük ve yalıtılmış hissettiğini vurgulayabilir. David Lean’ın yönettiği 1962 yapımı Arabistanlı Lawrence filmi, uçsuz bucaksız çöldeki karakterleri çerçevelemek için aşırı geniş bir çekim kullanmıştır.

Geniş çekim olarak da bilinen uzun bir çekim, uzak bir bakış noktasından, derin bir alan derinliği ile, sahnenin konusunu bağlamda ayarlayarak, yeri vurgulayacak şekilde çekilir. Bir binanın veya belirli bir yerin çekimlerini yapmak genellikle uzun veya geniş çekimlerdir. The Searchers’da (1962) yönetmen John Ford, arkasındaki çölle birlikte bir kapıdaki ana karakteri Ethan’ı (John Wayne) bu çekim çerçevesi ile yakalar.

Yakın çekim ve geniş çekim arasında bir yerde, orta çekim, dizlerden veya belden yukarıya doğru bir nesneyi gösteren ve aynı zamanda çevrenin bir kısmını ortaya çıkaran bir bakış açısıyla çekilir. Uyluğun ortasından yukarıya doğru çerçevelenen kovboy atışı olarak bilinen bir varyasyon, kılıfından silah tutan bir karakteri gösterecek kadar bir açı yaratır.

Yakın çekim (CU), konunun yüzünü veya eli gibi belirli bir yönü veya ayrıntıyla ekranı doldurarak konuyu sıkıca çerçeveleyecek şekilde çekilir. Yakın çekim, ince jestlerin veya ifadelerin izleyicilere çok net bir şekilde gösterilmesini sağlayan çok yaygın bir çekimdir. Steven Spielberg’in 1975 Jaws’ında close-up, Şef Brody’nin (Roy Schieder) gergin yüzünü, izleyicilerin zaten bildiklerini görmeden birkaç dakika önce ortaya koyuyor: köpekbalığı hemen arkasında.

Aşırı yakın çekim (ECU), genellikle yalnızca gözleri veya karakterin yüzünün başka bir bölümünü gösteren yakın çekimin daha yoğun bir versiyonudur. Bunlar izleyicinin rahatsızlık hissetmesine neden olabilir veya küçük, özel bir bilgi parçasını ortaya çıkarabilir. Bunun bir örneği Quentin Tarantino’nun Kill Bill Vol.1’de (2003), gelinin (Uma Thurman) kızgın gözlerine sıkı sıkıya odaklandığında ortaya konmuştur.